Η Ναρμήν και το λάδι του Πανορμίτη…

panai

 

Είναι Δευτέρα, 26/8/2013, περίπου 10:00 το πρωί, στον προθάλαμο της Ορθοπεδικής Κλινικής

του Νοσοκομείου της Ρόδου, όπου μαζί με τον γιό μου Μιχάλη, περιμένουμε υπομονετικά, να τελειώσουν οι γιατροί από το έκτακτο βαρύ περιστατικό που ήρθε από κάποιο νησί, για να δουν και τα προγραμματισμένα μετεγχειρητικά ραντεβού. Ξαφνικά, αντικρίζω με χαρά, τον Χαλήλ, συμπατριώτη Ροδίτη, Μουσουλμάνο στο θρήσκευμα, τον Χαλήλη, όπως τον προσφωνούσε με αγάπη και σεβασμό, ο μακαρίτης ο πατέρας μου αλλά και οι άλλοι αγρότες του Παραδεισίου ! Αναμνήσεις από την αγροτική ζωή της πατρικής οικογένειας, πολλά χρόνια πριν, κατακλύζουν το μυαλό…Ο Χαλήλης, άριστος τεχνίτης να επιδιορθώνει τις «τρούμπες», (=ανεμόμυλους άντλησης νερού)…Ο Χαλήλης, με το τρακτέρ του και τον «μπαλλαδόρο» του, να «μπαλλέρνει τα άχερα» των σποριάδων…Τώρα περπατάει με κάποια δυσκολία, κάθεται δίπλα μου, κρατά μπαστούνι, έχει εγχειρησθεί πρόσφατα στο δεξί γόνατο, μιλά με τα καλύτερα λόγια για τον γιατρό που τον εγχείρησε και περιμένει να τον ξαναδεί, για να καθορίσουν την ημερομηνία για την εγχείρηση και του αριστερού γονάτου…Απέναντί μου, κάθεται η γυναίκα του Χαλήλ, η Ναρμήν, που ρωτά να μάθει πώς συνέβη το ατύχημα του Μιχάλη μου…Ύστερα, πιάνει κουβέντα με τον διπλανό της κύριο με τις πατερίτσες, ο οποίος μας διηγείται τις σοβαρές περιπέτειες που πέρασε και περνάει με απανωτές εγχειρήσεις στο εμφανέστατα ταλαιπωρημένο πόδι του…Τον ακούμε με προσοχή και συμπόνοια και πιο πολύ απ’ όλους η Ναρμήν…Η Ναρμήν, που ξαφνικά, βγάζει από την μεγάλη τσάντα που κρατά, μπουκαλάκια με λάδι και εικονίτσες του Πανορμίτη, του αγαπημένου των Δωδεκανησίων, Αρχαγγέλου Μιχαήλ της Σύμης και εμφανώς φορτισμένη συναισθηματικά, τα προσφέρει σε όλους μας, με την προτροπή: «Πάρτε, πάρτε, θα σας βοηθήσει, να γίνεται όλοι καλά!». Τα πιάνουμε με ευλάβεια και σεβασμό…Ευλάβεια και σεβασμό για όλα, όσα η πράξη αυτή συμβολίζει, βαθύτατα και αναμφισβήτητα ανθρώπινα και πανανθρώπινα…Σας τα γράφω όλα αυτά, για να μοιραστώ μαζί σας, τις σκέψεις και τα συναισθήματα που δημιούργησε μέσα μου αυτό το περιστατικό. Η αυθόρμητη πράξη της Ναρμήν, σε μια στιγμή, ακύρωσε κάθε ύπουλη προσπάθεια καλλιέργειας προβλημάτων μισαλλοδοξίας που εδώ και κάποιο διάστημα επιχειρείται επισταμένα στον τόπο μας από εξωγενείς παράγοντες. Όχι μόνο την ακύρωσε, αλλά και έδωσε το δίδαγμα: οι άνθρωποι σ΄αυτόν τον ευλογημένο τόπο, σε όποιο θρήσκευμα κι αν ανήκουν, είναι δέντρα που φύτρωσαν δίπλα-δίπλα στο ίδιο χώμα και έσμιξαν με αλληλοσεβασμό και αγάπη, τις ρίζες τους και τα κλαδιά τους, για να μπορούν να αντέξουν τις καταιγίδες της ζωής !!!…

 

Ευαγγελία Μ. Παναή
Φιλόλογος-Επιχειρηματίας
Δημοτική Σύμβουλος Ρόδου