Πολυχρόνης Σταματιάδης. Παππούς μου και πατέρας του πατέρα μου

Γεννήθηκε στο Μεσοχώρι Καρπάθου. Φημισμένος λαξευτής της πέτρας από τους καλύτερους του νησιού. Στα δύσκολα χρόνια ξενιτεύτηκε με τον αδελφό του Νικήτα στην Περσία και δουλεύανε στα χτισίματα των παλατιών το 1920. Την τέχνη την έμαθε στον γιο του Μανώλη στην Κάρπαθο, ο οποίος με τη σειρά του εγκαταστάθηκε στη Ρόδο και εργάστηκε από το 1947.

Φημισμένος λαξευτής και αυτός της πέτρας, εργάστηκε στο πελέκημα των ρείθρων που στόλιζαν εξωτερικά τα πεζοδρόμια (τέχνη που μας έφεραν οι Ιταλοί). Ο Μανώλης Σταματιάδης παντρεύτηκε στη Ρόδο και έκανε οικογένεια με πρώτο του γιο που του έδωσε το όνομα του Πατέρα του Πολυχρόνη, που μαζί με το όνομα πήρε και την αγάπη του για την τέχνη της πέτρας.

Τον Πολυχρόνη τον έπαιρνε μαζί του στη δουλειά από μικρό ο πατέρας του, για να μαθαίνει τη δουλειά και να την αγαπήσει. Το 1964 έγινε το τραγικό δυστύχημα, όταν ένας Αμερικανός μεθυσμένος με μηχανάκι την ώρα που ο Μανώλης εργαζόταν, τον τραυμάτισε σοβαρά. Αυτό ήταν και η αιτία που ο Μανώλης Σταματιάδης σταμάτησε να πελεκά και να διαμορφώνει τη πέτρα. Δεν το ξεπέρασε ποτέ από τότε μέχρι που απεβίωσε τον Απρίλιο του 2006.

Το μεράκι και την αγάπη για την πέτρα την πήρε ο γιος του Πολυχρόνης Σταματιάδης. Σπουδαίος άνθρωπός αυτοδημιούργητος σε ότι έχει κάνει μέχρι σήμερα. Φοβερός συλλέκτης ορυκτών και απολιθωμάτων, που με την επιμονή του και τη θέληση του κατάφερε να κάνει το μοναδικό <<Μουσείο Ορυκτολογίας και Παλαιοντολογίας>> που είναι το πρώτο γεωλογικό Μουσείο στην Ρόδο και την Δωδεκάνησο. Βγήκαν πολλοί μαθητές, πρώτος ο γιος του και αντικαταστάτης του Αντώνης Σταματιάδης. Ο ίδιος τους έπαιρνε όταν πήγαινε για εξερευνήσεις στον τόπο μας και τους έδειχνε περιοχές και πως να βρίσκουν περώματα . Ασχέτως μερικοί σήμερα αν το αγνοούν, ότι αυτός ήταν ο <<Δάσκαλος>> τους. Σήμερα ασχολείται με την επιχείρηση του, αλλά δεν παύει να ξεναγεί στο περίφημο Μουσείο του, στο οποίο η είσοδος είναι δωρεάν σε όλους αυτούς που το επισκέπτονται. Και να δείχνει με καμάρι και υπερηφάνεια τα εργαλεία, που με αυτά έβγαζε το ψωμί της οικογενείας ο Πατέρας του ..

Μια αφιέρωση αγάπης στο φιλαράκι μου, από τον φίλο σου Σταύρο Γεωργαλλίδη .

Δείτε περισσότερες φωτό εδώ