Όταν εκτιμάς τον θάνατο ζεις τη ζωή !

inspireyourli

Ένα ευαίσθητο θέμα θέλω να μοιραστώ μαζί σας , το θέμα του θανάτου, ο φόβος πολλών ανθρώπων, γιατί όμως , γεννιόμαστε και δεν ξέρουμε αν θα ευτυχίσουμε , αν θα κάνουμε οικογένεια παιδιά, αν θα είμαστε υγιείς αρτιμελής , ένα ξέρουμε ότι κάποια μέρα θα αποδημήσουμε. Μήπως φοβόμαστε επειδή δεν έχουμε ζήσει τη ζωή μας μέσα από την καρδιά μας? Αυτό σας καλώ να αναλογιστείτε , όχι τον θάνατο αλλά τη ζωή την ποιότητα της ζωής ο θάνατος είναι βέβαιος . Λόγω της δουλειάς μου , συζητώ συχνά για το θέμα του θανάτου, και διακρίνω μια ευλογία στα μάτια των υπερήλικων που λένε είμαι έτοιμη παιδί μου δεν φοβάμαι , είμαι έτοιμη να πάω στον θεό έζησα τη ζωή μου έκανα τον κύκλο μου, αυτό είναι μία ευλογία, προσωπικά πιστεύω πως γυρνάμε στον δημιουργό μας στον Θεό και όταν έχουμε κλείσει όλους τους «λογαριασμούς» μας είμαστε έτοιμοι να επιστρέψουμε σε Εκείνον.
Τι γίνετε όμως με τους νέους ανθρώπους , γιατί ένα παιδί, γιατί μια μητέρα ένας πατέρας μικρών παιδιών και γιατί όχι ένας άνθρωπος 90 ή 100 ετών ? Θα μοιραστώ μαζί σας την γνώμη την οποία έχω υιοθετήσει μετά από όσα έχω διδαχθεί, ακούσει, διαβάσει , φιλοσοφήσει, είναι η δική μου αλήθεια δεν σας ζητώ να την «ασπαστείτε» σας ζητώ μόνο να την δείτε στα όρια του μυθικού και να την κρατήσετε στο πίσω μέρος του μυαλού σας όταν θα λέτε μα γιατί ?
Είναι ένα σενάριο ζωής που με έχει λυτρώσει από πολλούς θυμούς . Στην άλλη μεριά του πέπλου λοιπόν υπάρχουν πολλές ψυχές που περιμένουν να ενσαρκωθούν και να ζήσουν στη γή μας, είναι μεγάλη ευλογία που ερχόμαστε στη ζωή κάθε αναπνοή που παίρνουμε είναι μεγάλο δώρο και όταν το συνειδητοποιεί κανείς τον οδηγεί στην πραγματική ευτυχία και στην πνευματική του ανάπτυξη. Πριν έρθουμε στη ζωή λοιπόν επιλέγουμε το πού θα ζήσουμε , σε ποια χώρα , τι γλώσσα θα μιλάμε και ποιοι θα είναι οι γονείς μας , όλα αυτά συμβαίνουν γιατί κάνουμε μια συμφωνία για το ποια θα είναι αυτά που πρέπει να διδαχθούμε τι μαθήματα πρέπει να πάρουμε σε αυτή τη ζωή, όπου οι μεγαλύτεροι ¨δασκάλοι¨ μας είναι οι γονείς , οι σύζυγοι, τα παιδιά μας , τα αδέλφια μας , οι συγγενείς μας . Γι αυτό είναι και τόσο ιερή η οικογένεια. Μέρος αυτού του σχεδίου λοιπόν είναι και ο θάνατος μας, είναι σχεδόν προδιαγεγραμμένο το πότε θα φύγουμε , εμείς το έχουμε αποφασίσει πριν ενσαρκωθούμε. Και το πιστεύω αυτό, με έχει φέρει πιο κοντά στο Θεό, γιατί δεν πιστεύω σε ένα Θεό τιμωρώ αλλά σε ένα Θεό που είναι η τέλεια αγάπη και μας έπλασε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν .
Για σκεφτείτε σε μια ζωή χωρίς ασθένειες θα ήταν ανεκτίμητη η υγεία μας ? σε μια ζωή χωρίς θλίψη θα ήταν ανεκτίμητη η χαρά , σε μια ζωή χωρίς θάνατο θα ήταν ανεκτίμητη η ζωή και άλλα πολλά παραδείγματα .
matina-amΠροσωπικά πιστεύω πως οι ψυχές των αγαπημένων ανθρώπων που έχουν φύγει από τη ζωή είναι για πάντα κοντά μας και είναι τόσο σημαντικό για τη λύτρωση της ψυχής να λέμε Θεός συγχωρέστον από την καρδιά μας και όχι από το στόμα μας , τότε ελευθερώνουμε την ψυχή να βρεί τον δρόμο προς τον Θεό.
Αγαπώ την ζωή αλλά εκτιμώ τον Θάνατο.

Ματίνα Αμερικάνου